«پلوریبوس» ترس را در جایی جست‌وجو می‌کند که معمولاً وعدهٔ رهایی می‌شنویم: خوشبختی. اگر جهان ناگهان برای آسایش ما آماده شود، آیا هنوز دلیلی برای مخالفت داریم؟ مسئله فقط بدگمانی به یک بهشت مشکوک نیست؛ مسئله این است که انسان شاید نتواند میان زندگی خوب و زندگی متعلق به خودش علامت مساوی بگذارد. این علمی‌تخیلیِ وینس گیلیگان، با محوریت ریا سیهورن، از فاصلهٔ همین دو خواسته نیرو می‌گیرد. قهرمانش لازم نیست دوست‌داشتنی‌ترین فرد اتاق باشد تا حق داشته باشد در برابر نظم اتاق بایستد. به همین دلیل، اثر را می‌توان هم داستانی دربارهٔ استقلال خواند و هم نقدی بر غروری که استقلال گاهی پشت آن پنهان میشود.
نقطهٔ ورود؛ یک پرسش به جای نقشهٔ جهان
معرفی رسمی اپل، موقعیت را به تقابل تلخ میان آدمی ناراضی و جهانی ظاهراً خوشبخت محدود می‌کند. نام گیلیگان و حضور سیهورن، کارولینا ویدرا و میریام شور نیز در اطلاعات رسمی ثبت شده است. برای ورود اولیه، بیش از همین اندازه دانستن ضروری نیست؛ جذابیت ایده به تغییر تدریجی معنای آسایش وابسته است، نه به حفظکردن اصطلاحات جهان داستان. این مقاله سرنوشت نهایی شخصیتها را بازگو نمی‌کند و شرح حساسِ سازوکار موقعیت را به بخشهای مشخصشده میسپارد. مبنای اطلاعات تولید،
